Hit of Shit? L.O.L. van die roze ballen

Diepe teleurstelling op het gezicht van mijn kind. Hoe grote vriend Ali mijn dochter bedotte.

Advertenties
hit of shit? L.O.L. van die roze ballen. Blog fiktieverhalen

Soms kan ik mij de emoties van mijn kinderen zo goed indenken. Dan is het alsof een laatje in mijn hart opengaat en het gevoel met bijbehorende herinnering door mijn lijf pulseert.

Zo is mijn jongste dochter giga-fan van L.O.L. Surpise ballen.

Happy plastic is fantastic, zal ik maar zeggen. De truc van die ballen is dat ze in etappes open gaan, waarbij elke stap een cadeautje onthult totdat uiteindelijk het felbegeerde popje of diertje het daglicht ziet. Dat die dingen met enorme hoofden op minuscule lijfjes balanceren, maakt de aantrekkingskracht alleen maar groter.

Twee maanden geleden, met zicht op het eind van het schooljaar, polste dochterlief of zij zo’n roze toverbal mocht hebben voor haar rapport. ‘Tuurlijk’ was mijn reactie. Het kind had het hele jaar binnen en buiten schooltijd keihard gewerkt. Valt niet mee, groep zeven. Hollander als ik ben keek ik eerst eens op Ali-expres. Ali is tegenwoordig één van mijn beste vrienden. Fijn voor de werkgelegenheid in China en heel plezierig voor mijn portemonnee.

hit of shit?

En jawel, hoor. L.O.L.’s genoeg en sympathiek geprijsd. Het leuke van Ali is dat je iedere dag kunt kijken waar jouw pakketje zich bevindt. Alsof je Sinterklaas kunt volgen op zijn tocht van Madrid naar Nederland. Ali en dat rapport konden mijn kind niet snel genoeg komen. Het grote afstrepen, afwachten en afzien begon. Het duurt nog zóóóóó lang.

En zóóóóó lang, heeft Ali geperfectioneerd.

Niet alleen vanwege de lange bootreis maar ook omdat ze de verwachte aankomstdatum nog wel eens opschuiven. Elke dag checken, elke dag haar beste vriend (en verwoed l.o.l. verzamelaar) die vraagt of het pakketje er al is. De spanning liep op en het schooljaar langzaam af. Tot afgelopen zaterdag een meneer in oranje jas, chagrijnig in de regen, tevergeefs op onze deurbel drukte. Gelukkig kwamen wij aanfietsen en kon mijn man de postbode en pakketje op tijd onderscheppen.

hit of shit? L.O.L. van die roze ballen. Blog fiktieverhalen

Dochterlief toog direct, in de stromende regen, naar beste vriend om de geheimen van de bal samen bloot te leggen. Gedeeld geluk is dubbel geluk.

Gniffelend zocht ik boven mijn verzameling recepten uit, toen ik vlugge voetstappen op de trap hoorde. ‘Mam’ klonk het verontwaardigd ‘het is een neppert.‘ Ik husselde van schrik de groentegerechten door de eiergerechten. Dochter plofte naast me neer, tranen stroomden net niet over haar wangen. Ze is wel al bijna elf, hè. ‘Moet je zien. Die schoenen passen niet, die pop voelt heel hard aan en ze kan niets buigen!’

hit of shit? L.O.L. van die roze ballen. Blog fiktieverhalen

‘Wat waardeloos’ zei ik ‘wat ontzettend balen.’ Kind kroop tegen mij aan en ik begreep haar. Ik voelde het!

Ooit vroeg ik een barbie voor mijn verjaardag.

Zo eentje met een wespentaille en hperblond, lang haar. Mijn droompop met een enorme trouwjurk waar prinses Di jaloers op zou zijn geweest. Op de grote dag kreeg ik het pakje, vergezelt met een ‘alsjeblieft, deze wilde je zo graag.’ Dat kon niet waar zijn! Mattel kwam altijd in een doos en dit voelde als een plastic zakje. In dat zakje zat een supermarkt ‘barbie’ met schoentjes die steeds uitvielen en een rafelige voeringjurk. Heiligschennis in mijn gedetailleerde, door mijn ouders gemaakte, barbie-huis. Het ergst van al waren die afschuwelijke knieën die niet eens konden buigen. Een pop met stramme poten die wijdbeens op mijn prachtige Mattel barbie-bankje moest zitten, volkomen ongegeneerd op de barbie-wc zat en uiterst aanstootgevend met Ken aan de luxe Mattel eettafel dineerde. 

Ik kon Ken toch niet vreemd laten gaan met één of andere goedkope del?

Voor ik het wist zat ik met mijn dochter in de auto. Terwijl de regen op de voorruit kletterde, reden wij naar het dorp verderop voor het meest uitgebreide assortiment L.O.L.’s. Tranende ogen glinsterden weer van verlangen. ‘Die met echt haar, mama.’ En mama trok haar toverstaf vermomt als portemonnee en waste al het Ali-leed weg.

Hit of shit? L.O.L. van die roze ballen. Blog fiktieverhalen

P.S. Dit was heel pedagogisch omgaan met teleurstelling 😉

 

Auteur: fiktieverhalen

Ik blog over alles dat mij (persoonlijk) raakt. Emoties, gevoel, gebeurtenissen, actualiteit. Het maakt niet uit zolang het maar (r)echt uit mijn hart komt. In een column, gedicht of verhaal. Wil je iets aan mij kwijt? dat kan via fiktieverhalen@gmail.com Tip: Lees mijn "Wie ben ik" pagina

2 gedachten over “Hit of Shit? L.O.L. van die roze ballen”

  1. Een minder fijne én een fijne ervaring, zo fijn geschreven. (drie keer fijn 🙂 )
    Ik ken die popjes niet, nu dus wel. Nooit te oud om te leren.
    En het is een ‘schoneke’, eerlijk gezegd.
    En Ali ken ik nu ook.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s